De geschiedenis van Valletta

Valletta was het ontwerp van de bekende Italiaanse architect Francesco Laparelli, een assistent van Michaelangelo. De eerste taak van Laparelli, die gestuurd was door Paus Pius V die ook een deel van de bouw financierde, was om de staat van de huidige fortificaties na het Beleg van 1565 in kaart te brengen. In zijn verslag beveelde hij aan dat het veel goedkoper en praktischer zou zijn om een nieuwe, versterkte stad te bouwen op het Xiberras schiereiland, in plaats van bestaande vestingwerken in andere delen van het eiland te herbouwen. 

Om de financiering van deze grote onderneming mogelijk te maken, vroegen de Ridders de Europese rechtbanken om geld. Dankzij hun heroïsche en veel geprezen verdediging van de eilanden, kregen ze zonder problemen deze financiering rond. Voor het Christelijke Europa betekende een goed versterkt Malta namelijk een extra bolwerk dat het Westen in de strijd tegen de Ottomanen kon steunen.

Laparelli's ontwerp week erg af van de traditionele middeleeuwse stadsstructuur. Hij koos voor een ontwerp van lange rechte straten gebaseerd op een 'raster'. Het rasterstelsel zorgde voor voldoende ventilatie en zeewind in de stad hetgeen het leven een stuk draaglijker maakte voor de inwoners. De indeling werd ook gekenmerkt door een aantal interessante elementen, zoals de brede trappen die speciaal voor de ridders met hun omvangrijke uitrusting waren gebouwd.

Na het ontwerp van Laparelli, namelijk buitenste vestingwerken en het rechte stratenstelsel, nam de Maltese architect Girolamo Cassar het stokje over en zette de constructie van de stad voort, waarbij hij zich vooral concentreerde op de gebouwen. Na een kort verblijf in Italië bouwde Cassar een aantal opmerkelijke gebouwen, waaronder de Auberges voor de acht 'Langues' ofwel 'tongen' van de Orde. De auberges, te vergelijken met ambassades, werden vernoemd naar deze verschillende Langues of nationaliteiten die deel uitmaakten van de Orde en zij deden dienst als een thuis ver weg van huis.